Siccome la parola orale non sembra fare alcun effetto su mia figlia, avrei voglia di scriverle una lettera. Si tratta di quella che qualche tempo fa ci ha detto che vuole diventare “genezer”. Dubitavamo già se dovessimo intendere questo come “geneesheer”, cioè medico, oppure come “kwakzalver”, cioè medicastro o stregone. Oggi non ho più alcun dubbio. Di solito evito di entrare nella sua camera, per non trovarmi colpita da infarto a causa del disordine assoluto che ci regna, però, intanto che non c’era, ho voluto arieggiare la stanza e aprendo le tende, ho scoperto il “laboratorio” in cui coltiva le culture e ingredienti per le sue pozioni. Sul davanzale ho trovato qualche contenitore per il pranzo, conservato con cura da qualche mese, e in cui si stavano sviluppando spontaneamente strane forme di vita. Accanto a quello giaceva un avanzo di wafel, comprato due settimane fa alla stazione di Mechelen e che non era ancora andato in putrefazione. Accanto al computer ho trovato qualche buccia di clementina, una forchetta e un altro contenitore sparito da tempo dalla cucina e che ovviamente le serve a coltivare la penicillina. Naturalmente prima mi sono imbestialita, perché non porta mai indietro gli ustensili di cucina, però è passato ben presto. Ho capito che si sta dedicando alla sua vocazione di strega. Tuttavia non ho potuto resistere alla tentazione di lasciarle un biglietto sulla tastiera del PC, pregandola di lavare e disinfettare i recipienti. Resta a vedere l’impatto di queste parole...
Omdat het gesproken woord geen enkel effect meer schijnt te hebben op mijn dochter, zou ik haar misschien een briefje willen schrijven. Voor alle duidelijkheid: het gaat hier om degene die ons een tijdje geleden heeft gemeld dat ze “genezer” wil worden. Al van bij de aanvang hadden we zo onze twijfels of ze daarmee doelde op geneesheer oftewel kwakzalver of medicijnman. Vandaag is elke twijfel verdwenen. Gewoonlijk vermijd ik het haar kamer te betreden om geen hartaanval te krijgen door de aanblik van de absolute wanorde die er heerst, maar omdat ze er vandaag niet was, wilde ik de kamer even luchten. Toen ik dus de gordijnen openschoof, ontdekte ik het “laboratorium” waarin ze de ingrediënten en biologische culturen kweekt voor haar drankjes. Op de vensterbank vond ik een brooddoos die ze zorgvuldig enkele maanden had bewaard en waarin er zich vreemde vormen van leven begonnen te ontwikkelen. Daarnaast lag een restje van een wafel die ze twee weken geleden in het station van Mechelen had gekocht en die desondanks nog niet in staat van ontbinding was getreden. Naast de computer lagen wat schillen van mandarijntjes, een vork en nog een ander recipiënt dat al sinds enige tijd uit de keuken was verdwenen en nu klaarblijkelijk moest dienen voor de kweek van penicilline. Uiteraard raakte ik over mijn toeren omdat ze nooit het keukengerei terugbrengt, maar gelukkig ging dat snel over. Want nu begrijp ik dat ze zich ten volle toelegt op haar heksenroeping. Desondanks heb ik me er toch niet van kunnen weerhouden om haar een briefje op het klavier van haar PC te laten met het verzoek de recipiënten af te wassen en te ontsmetten. Valt nu af te wachten wat de impact van die woorden zal zijn…
Nessun commento:
Posta un commento