Questo viaggio è stato uno sfilare di odori: l’asfalto bruciato macchiato di gasolio e di vomito sui parcheggi delle autostrade, la tenda restata ammuffita in casa per quattro anni, il dolce del fico fresco dall’albero, la pizza cotta nel forno a legna, il campo di girasoli accanto alla strada, il fresco del bosco intorno al campeggio, la menta l’origano la santoreggia e il timo a fianco del sentiero, l’olio extravergine basilico e pomodoro della bruschetta, l’amaro Montenegro di dopopranzo, la salsa tartufata, il fumo di tabacco umbro soffiato dal campeggiatore vicino, l’ipoclorito di sodio nella piscina, il pesce spada grigliato, la polvere gettata nell’aria dall’erpice, il sudore dei cavalli, il fumo dell’incendio boschivo… di notte c’era un pezzo di silenzio fra lo stronfiare della gente attorno, l’ululare distante dei cani e dei presunti lupi, il canto dei grilli, l’annusare di qualche bestia vicino alla tenda, di giorno lo zampare dei cavalli, il tuffarsi dei bagnanti, la brezza del mezzogiorno nei pini e la pioggia delle foglie dei pioppi e poi, il calore del rosso casa cantoniera che mi rimane per sempre impresso nella retina. E già tutto questo sta sfumando e mi lascia sradicata nel mio ufficio sterile.
Deze reis was een aaneenrijging van geuren: verbrand asfalt besmeurd met benzine en braaksel op de parkings van de snelweg, de tent doordrongen van vier jaar muffigheid wegens niet gebruikt, de zoetigheid van versgeplukte vijgen, de pizza uit de houtoven, de zonnenbloemenzee naast de weg, de frisse boslucht bij de camping, munt oregano bonenkruid en tijm naast het wandelpad, extravergine olijfolie basilicum en rijpe tomaat van de bruschetta, de amaro Montenegro na het eten, truffeltapenade, rook van Umbrische tabak van een campingbuur, de chloor van het zwembad, geroosterde zwaardvis, stof opgerakeld door landbouwmachines, het zweet van de paarden, de rook van de bosbrand... 's nachts viel er nu en dan een stilte tussen het gesnurk in de tenten rondom, het verre huilen van de honden en wieweetookeenwolf, het sjirpen van de krekels, het gesnuffel van een of ander beest vlak naast de tent, overdag het getrappel van de paarden, het geplets van de zwemmers, de middagbries in de dennen met een regen van bladeren van de populieren, en verder, de warmte van het casa cantonierarood dat op mijn netvlies is blijven hangen. En toch is dat alles alweer aan het vervagen en voel ik mij ontworteld in mijn aseptische kantoor.
Deze reis was een aaneenrijging van geuren: verbrand asfalt besmeurd met benzine en braaksel op de parkings van de snelweg, de tent doordrongen van vier jaar muffigheid wegens niet gebruikt, de zoetigheid van versgeplukte vijgen, de pizza uit de houtoven, de zonnenbloemenzee naast de weg, de frisse boslucht bij de camping, munt oregano bonenkruid en tijm naast het wandelpad, extravergine olijfolie basilicum en rijpe tomaat van de bruschetta, de amaro Montenegro na het eten, truffeltapenade, rook van Umbrische tabak van een campingbuur, de chloor van het zwembad, geroosterde zwaardvis, stof opgerakeld door landbouwmachines, het zweet van de paarden, de rook van de bosbrand... 's nachts viel er nu en dan een stilte tussen het gesnurk in de tenten rondom, het verre huilen van de honden en wieweetookeenwolf, het sjirpen van de krekels, het gesnuffel van een of ander beest vlak naast de tent, overdag het getrappel van de paarden, het geplets van de zwemmers, de middagbries in de dennen met een regen van bladeren van de populieren, en verder, de warmte van het casa cantonierarood dat op mijn netvlies is blijven hangen. En toch is dat alles alweer aan het vervagen en voel ik mij ontworteld in mijn aseptische kantoor.
